สัตบุรุษ
สัตบุรุษ (สัปปุริส) = คนดี/คนสงบ ผู้ประกอบด้วยธรรมของคนดี — ตรงข้ามกับ อสัตบุรุษ (อสัปปุริส)
- สัปปุริสธรรม 7: รู้เหตุ (ธัมมัญญู) · รู้ผล (อัตถัญญู) · รู้ตน (อัตตัญญู) · รู้ประมาณ (มัตตัญญู) · รู้กาล (กาลัญญู) · รู้ชุมชน (ปริสัญญู) · รู้บุคคล (ปุคคลัญญู)
- การคบสัตบุรุษ (สัปปุริสสังเสวะ) เป็นต้นทางของการได้ฟังสัทธรรม → โยนิโสมนสิการ → ธรรมานุธรรมปฏิบัติ (โสตาปัตติยังคะ)
- อสัตบุรุษมีธรรมฝ่ายตรงข้าม (อกตัญญู ฯลฯ) → ไปอบาย; สัตบุรุษ → สุคติ
โยงกัลยาณมิตร · หิริโอตตัปปะ