สรุปแหล่ง: ทสุตตรสูตร

แหล่งต้นฉบับ: vol-16 หน้า 0405 (ข้อ 368 369 370 371 372 373 374 375 376) (หน้า ~404–?, ข้อ 364–…) | ที.ปา. ๑๑
ที่อ้างอิง: พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค, ทสุตตรสูตร (สูตรที่ ๑๑ — สูตรสุดท้ายของทีฆนิกาย)

ใจความสำคัญ

• ที่สระโบกขรณีคัคครา นครจัมปา พระสารีบุตร ประมวลธรรม “เพื่อปลดเปลื้องกิเลส บรรลุนิพพาน ทำที่สุดทุกข์”
• จัดธรรมเป็น หมวด 1 ถึงหมวด 10 และในแต่ละจำนวน แสดง 10 แง่ ของธรรมนั้น:
  มีอุปการะมาก / ควรเจริญ / ควรกำหนดรู้ / ควรละ / เป็นไปในส่วนเสื่อม / เป็นไปในส่วนวิเศษ / แทงตลอดได้ยาก / ควรให้เกิดขึ้น / ควรรู้ยิ่ง / ควรทำให้แจ้ง
  (เช่น หมวด 1: ความไม่ประมาท=มีอุปการะมาก, กายคตาสติ=ควรเจริญ, อัสมิมานะ=ควรละ, โยนิโสมนสิการ=ส่วนวิเศษ ฯลฯ)

ความสำคัญ

เป็น มาติกา จัดหมวดธรรมเชิงปฏิบัติ (คู่กับ สังคีติสูตร) — ช่วยทรงจำและสังคายนาคำสอน

หน้าที่ถูกแตะจากแหล่งนี้

ทสุตตรสูตร · พระสารีบุตร · สังคีติสูตร · จัมปา