อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต วรรค 1–13

อังคุตตรนิกาย — เอกนิบาต (วรรคที่ 1–13)

เปิด อังคุตตรนิกาย (จัดสูตรตามจำนวนข้อธรรม) — เอกนิบาต ว่าด้วย “ธรรมอันเอก” (หมวดละ 1 ข้อ) ที่สาวัตถี — รวม 13 วรรคแรก (ข้อ ๑–๑๔๕)

วรรค	สาระ (ธรรมอันเอก)
1 รูปาทิวรรค	รูป-เสียง-กลิ่น-รส-โผฏฐัพพะของเพศตรงข้าม ครอบงำจิตบุรุษ/สตรียิ่งกว่าสิ่งใด
2 นีวรณปหานวรรค	ธรรมที่ทำ[[nivarana-5 (นิวรณ์ 5)
3 อกัมมนิยวรรค	จิตที่ไม่อบรม = ไม่ควรแก่งาน; จิตอบรมแล้ว = ควรแก่งาน (กัมมนิยะ)
4 อทันตวรรค	จิตที่ไม่ฝึก/ไม่คุ้มครอง = โทษมาก; ฝึก-คุ้มครองแล้ว = ประโยชน์มาก
5 ปณิหิตอัจฉวรรค	จิตตั้งไว้ผิด = โทษ / ตั้งไว้ถูก = คุณ; ปภัสสรสูตร: “จิตนี้ผุดผ่อง (ประภัสสร) แต่เศร้าหมองด้วยอุปกิเลสที่จรมา” → อริยสาวกรู้ชัดจึงอบรมจิตได้
6 อัจฉราสังฆาตวรรค	ผู้เจริญ[[brahmavihara-4 (พรหมวิหาร 4)
7 วิริยารัมภาทิวรรค	ธรรมเอกมีอุปการะ/โทษมาก (ปรารภความเพียร vs เกียจคร้าน · มักน้อย vs มักมาก)
8 กัลยาณมิตตตาทิวรรค	[[kalyanamittata (กัลยาณมิตตตา)
9 ปมาทาทิวรรค	ความประมาท = เหตุความเสื่อมสูงสุด · **[[appamada (ความไม่ประมาท)
10 (วรรคที่ ๑๐)	จิต/ธรรมภายในที่เป็นไปเพื่อประโยชน์-มิใช่ประโยชน์
11 อธรรมวรรค	แสดง อธรรม-ธรรม / อนัตถะ-อัตถะ ผิด เป็นไปเพื่อความเสื่อม-โทษแก่มหาชน
12 อนาปัตติวรรค	แสดงอาบัติ-อนาบัติ ฯลฯ ผิด/ถูก เพื่อความตั้งอยู่-เสื่อมของสัทธรรม
13 เอกปุคคลวรรค	**“บุคคลผู้เอก” = [[buddha (พระพุทธเจ้า)

ความสำคัญ: ปภัสสรสูตร (จิตประภัสสรแต่เศร้าหมองด้วยกิเลสจร) เป็นพุทธพจน์สำคัญเรื่องธรรมชาติจิต; อัจฉราสังฆาต ย้ำคุณของเมตตา/ภาวนาแม้ชั่วขณะ; เอกปุคคล ยกพระพุทธเจ้าเป็นเอกบุรุษ