วัตรบท 7 (vatapada)
ข้อปฏิบัติ 7 ประการที่ มฆมาณพบำเพ็ญครั้งเป็นมนุษย์ จนได้เป็นท้าวสักกะจอมเทพดาวดึงส์ (เทวสูตร ในสักกสังยุต)
- เลี้ยงดูมารดาบิดาตลอดชีวิต
- อ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ในตระกูล
- กล่าววาจาอ่อนหวาน
- ไม่กล่าวคำส่อเสียด
- มีใจปราศจากความตระหนี่ ยินดีในการให้ทาน
- กล่าวคำสัตย์
- ไม่โกรธ / ระงับความโกรธที่เกิดขึ้นได้
- เป็นตัวอย่างว่า ภาวะเทพชั้นสูงมาจากคุณธรรมพื้นฐานในความเป็นมนุษย์ ไม่ใช่การอ้อนวอน