พระลกุณฏกภัททิยะ (Lakkuṇṭakabhaddiya) เป็นพระเถระในสมัยพระพุทธเจ้า รูปร่างเตี้ยน่าเกลียด เป็นที่ดูแคลนของภิกษุบางรูป แต่เป็นพระอรหันต์ผู้มีฤทธิ์มากและอานุภาพมาก
- ปรากฏใน SN 21.6 (ภิกขุสังยุต) ณ เชตวัน สาวัตถี
- พระพุทธเจ้าทรงชี้ให้ภิกษุดูว่า ภิกษุรูปนั้น “มีวรรณะไม่งาม เตี้ย เป็นที่ดูแคลน” แต่ทรงยืนยันว่าเธอ “มีฤทธิ์มาก มีอานุภาพมาก สมาบัติที่เธอไม่เคยเข้าก็ได้โดยง่าย และบรรลุที่สุดแห่งพรหมจรรย์แล้ว”
- พระพุทธเจ้าตรัสคาถาเปรียบว่า ราชสีห์ย่อมครอบงำสัตว์ทั้งหลายแม้จะมีรูปร่างต่างกัน — “ถ้าคนหนุ่มมีปัญญา ก็ย่อมใหญ่ในมนุษย์ ไม่เหมือนคนพาลที่ถือร่างกายเป็นใหญ่”
- โยง: ภิกขุสังยุต, ปัญญา