พระอุบาลี (Upāli)
พระมหาสาวกในสมัยพุทธกาล ได้รับการยกย่องว่าเป็น เอตทัคคะในบรรดาภิกษุผู้ทรงวินัย — ผู้ชำนาญพระวินัยปิฎกที่สุดในหมู่สาวก
- เดิมเป็นช่างกัลบกในราชสำนักศากยะ ออกบวชพร้อมกับเจ้าชายศากยะหลายพระองค์
- พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงให้อุบาลีบวชก่อนเจ้าชายทั้งหลายเพื่อตัดมานะ
- ภิกษุผู้มีอัธยาศัยทรงวินัยย่อมรวมกลุ่มกับพระอุบาลี (จังกมสูตร SN 14.15)
- หลังพุทธปรินิพพาน เป็นผู้วิสัชชนาพระวินัยในการสังคายนาครั้งแรก (ราชคฤห์)