สรุปแหล่ง: อาฏานาฏิยสูตร
แหล่งต้นฉบับ: vol-16 หน้า 0124 (ข้อ 208) (หน้า ~?, ข้อ 207–…) | ที.ปา. ๑๑
ที่อ้างอิง: พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค, อาฏานาฏิยสูตร (สูตรที่ ๙)
ใจความสำคัญ
- พระพุทธเจ้า ประทับ คิชฌกูฏ ราชคฤห์ ท้าวจาตุมหาราช 4 (ธตรฐ วิรุฬหก วิรูปักข์ และท้าวเวสสวัณ/กุเวร) มาเฝ้า
- ท้าวเวสสวัณกราบทูลว่ายักษ์ผู้มีศักดิ์บางพวกไม่เลื่อมใสพระพุทธเจ้า อาจรบกวนภิกษุที่อยู่ป่าเปลี่ยว จึงถวาย “อาฏานาฏิยารักขา” (มนต์/บทคุ้มครอง) ให้ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา เรียนไว้ป้องกันตัว
- เนื้อหาเป็นบทนอบน้อมพระพุทธเจ้า (รวมอดีตพุทธเจ้า) และรายชื่อเจ้าแห่งยักษ์ — นิยมสวดเป็น ปริตร (บทคุ้มครอง)
เป็นสูตรเชิงพิธี/คุ้มครอง สาระเชิงปฏิบัติน้อย ทำหน้าแบบกระชับ