สรุปแหล่ง: ลักขณสูตร

แหล่งต้นฉบับ: vol-16 หน้า 0002 (ข้อ 130) (หน้า 1–?, ข้อ 130–…) | ที.ปา. ๑๑
ที่อ้างอิง: พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค, ลักขณสูตร (สูตรที่ ๗)

ใจความสำคัญ

พระพุทธเจ้า ประทับเชตวัน สาวัตถี ทรงแสดง มหาปุริสลักษณะ 32 — ผู้ประกอบด้วยลักษณะเหล่านี้มีคติ 2 (จักรพรรดิ หรือ พุทธเจ้า)
จุดเด่นของสูตรนี้: ทรงแสดง บุพกรรม (กรรมดีในอดีต) ที่เป็นเหตุให้ได้แต่ละลักษณะ และผลที่แต่ละลักษณะพยากรณ์ในปัจจุบัน — เช่น ฝ่าพระบาทเสมอ (ปติฏฐิตปาท) มาจากความตั้งมั่นในกุศล, จักรลายฝ่าพระบาทมาจากการบำเพ็ญประโยชน์แก่มหาชน ฯลฯ
สาระเชิงหลักธรรม: เป็นภาพประกอบ หลักกรรม-วิบาก (กุศลกรรมในอดีตให้ผลเป็นลักษณะ/คุณสมบัติในภายหลัง)