สรุปแหล่ง: โลหิจจสูตร

แหล่งต้นฉบับ: vol-12 หน้า 0245 (ข้อ 353 354) (หน้า 244–?, ข้อ 351–…) | ที.สี. ๙
ที่อ้างอิง: พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค, โลหิจจสูตร (สูตรที่ ๑๒)

ใจความสำคัญ

• พระพุทธเจ้า ประทับบ้านสาลวติกา (สาลวติกา) แคว้นโกศล โลหิจจพราหมณ์ (ครองสาลวติกาที่ ปเสนทิโกศล พระราชทาน)
• โลหิจจะมี ทิฏฐิลามก: “ผู้บรรลุกุศลธรรมแล้วไม่ควรบอกผู้อื่น เพราะการสอนคือความโลภ/สร้างเครื่องผูกใหม่”
• ทรงหักทิฏฐิ: เปรียบกับการที่ โลหิจจะ/ปเสนทิ จะกินผลประโยชน์บ้านเมืองคนเดียวไม่แบ่งใคร = ทำอันตรายผู้อาศัย ไม่หวังประโยชน์ ตั้งจิตเป็นศัตรู → เป็นมิจฉาทิฏฐิ (มีคติเป็นนรก/เดียรฉาน) เพราะกีดกันกุลบุตรไม่ให้บรรลุ โสดา-อรหัตตผล
• ทรงแสดง ศาสดา 3 จำพวกที่ควรถูกติ (ไม่บรรลุแล้วสอน สาวกไม่ฟัง / ไม่บรรลุแล้วสอน สาวกฟัง / บรรลุแล้วสอน สาวกไม่ฟัง) และศาสดาที่ไม่ควรถูกติ (บรรลุแล้ว สอน สาวกฟังปฏิบัติตาม)
• จบ: โลหิจจะละทิฏฐิ ประกาศตนเป็นอุบาสก

หน้าที่ถูกแตะจากแหล่งนี้

โลหิจจสูตร · โลหิจจพราหมณ์ · สาลวติกา · ปเสนทิโกศล