สรุปแหล่ง: มหาโควินทสูตร

แหล่งต้นฉบับ: vol-14 หน้า 0002 (ข้อ 210) (หน้า 1–35, ข้อ 209–234) | ที.ม. ๑๐
ที่อ้างอิง: พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค, มหาโควินทสูตร (สูตรที่ ๖)

ใจความสำคัญ

• พระพุทธเจ้า ประทับ คิชฌกูฏ ราชคฤห์ ปัญจสิขคนธรรพ์ มาเฝ้า เล่าเรื่องที่ได้ฟังจากที่ประชุมเทวดาดาวดึงส์ (สุธรรมาสภา): สนังกุมารพรหมเล่าเรื่อง มหาโควินทพราหมณ์
• มหาโควินท (ปุโรหิตผู้ยิ่งใหญ่) จัดแบ่งราชสมบัติแก่กษัตริย์ เป็นครูสอนคน แล้วออกบวช เจริญ พรหมวิหาร สอนทางไปพรหมโลกแก่สาวกจำนวนมาก
• เฉลย: “สมัยนั้นเราเป็นมหาโควินทพราหมณ์เอง”
• จุดต่าง: พรหมจรรย์ครั้งนั้นพาไปได้แค่ พรหมโลก (ไม่ถึงนิพพาน) — ส่วนพรหมจรรย์ปัจจุบันของพระองค์ = อริยมรรคมีองค์ 8 เป็นไปเพื่อความเบื่อหน่าย คลายกำหนัด ดับ สงบ รู้ยิ่ง ตรัสรู้ นิพพาน → สาวกบรรลุ อริยผล 4

หน้าที่ถูกแตะจากแหล่งนี้

มหาโควินทสูตร · มหาโควินท · ปัญจสิขะ · มรรค 8 · คิชฌกูฏ