สรุปแหล่ง: ปายาสิสูตร

แหล่งต้นฉบับ: vol-14#หน้า 0369 (ข้อ 301) (หน้า ~?, ข้อ 301–330) | ที.ม. ๑๐
ที่อ้างอิง: พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค, ปายาสิสูตร (สูตรที่ ๑๐ — สูตรสุดท้ายของมหาวรรค)

ใจความสำคัญ

• พระกุมารกัสสป (สาวกของ พระพุทธเจ้า) จาริกถึง เสตัพยนคร แคว้นโกศล
• เจ้าปายาสิ ถือ นัตถิกทิฏฐิ: “โลกอื่นไม่มี สัตว์ผุดเกิดไม่มี ผลวิบากของกรรมดีกรรมชั่วไม่มี”
• พระกุมารกัสสปหักทิฏฐิด้วยเหตุผลและอุปมาหลายข้อ (ญาติที่ตกนรกไม่กลับมาบอก / คนในหลุมคูถไม่อยากกลับ / ชั่ง-ตวงคนเป็นกับคนตาย / เป่าสังข์ / การทดลองขังคนในหม้อเพื่อจับวิญญาณ ฯลฯ) ชี้ว่าการพิสูจน์ไม่ได้ด้วยวิธีหยาบ ไม่ได้แปลว่าโลกหน้าไม่มี → ตั้ง สัมมาทิฏฐิ (กรรม-วิบาก-โลกหน้ามีจริง)
• เจ้าปายาสิเลื่อมใส ประกาศตนเป็นอุบาสก
• บทเรียนท้ายเรื่อง: ปายาสิจัดทานแต่ ให้โดยไม่เคารพ (มอบให้อุตตรมาณพจัดการ) ตายแล้วไปเกิดในเสรีสกวิมานอันว่างเปล่า (ชั้นจาตุมหาราช) ส่วนอุตตรมาณพผู้ให้ด้วยความเคารพไปเกิดสูงกว่า → ให้ทานต้องทำด้วยความเคารพ

หน้าที่ถูกแตะจากแหล่งนี้

ปายาสิสูตร · กุมารกัสสป · เจ้าปายาสิ · นัตถิกทิฏฐิ · เสตัพยนคร