สรุปแหล่ง: เตวิชชสูตร

แหล่งต้นฉบับ: vol-12 หน้า 0260 (ข้อ 368) (หน้า 259–274, ข้อ 365–385) | ที.สี. ๙
ที่อ้างอิง: พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค, เตวิชชสูตร (สูตรที่ ๑๓ — สูตรสุดท้ายของวรรค)

ใจความสำคัญ

• พระพุทธเจ้า ประทับอัมพวัน ริมแม่น้ำอจิรวดี บ้าน มนสากตะ แคว้นโกศล
• วาเสฏฐมาณพและภารัทวาชมาณพ เถียงกันว่า “ทางไปอยู่ร่วมกับพรหม (พรหมสหัพยตา)” ที่อาจารย์ตน (โปกขรสาติ / ตารุกขะ) สอน อันไหนถูก
• ทรงชี้ว่าพราหมณ์ไตรเพทสอนทางไปหาพรหมที่ ตนไม่เคยเห็น/ไม่รู้จัก (เปรียบคนตาบอดจูงกันเป็นแถว / รักหญิงที่ไม่เคยเห็น / ทำบันไดขึ้นปราสาทที่ไม่รู้อยู่ไหน) และพราหมณ์ที่ยังมีกาม-พยาบาท ฯลฯ ตรงข้ามคุณของพรหม จึงไปอยู่ร่วมกับพรหมไม่ได้
• ทางที่แท้สู่ความอยู่ร่วมกับพรหม = พรหมวิหาร 4 (เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา) แผ่ไม่มีประมาณทุกทิศ — ภิกษุผู้ไม่มีเครื่องเกาะ ไม่มีเวร ไม่เบียดเบียน เหมือนคุณของพรหม จึงเข้าถึงพรหมโลกได้
• จบ: วาเสฏฐะและภารัทวาชะประกาศตนเป็นอุบาสก

หน้าที่ถูกแตะจากแหล่งนี้

เตวิชชสูตร · วาเสฏฐะ-ภารัทวาชะ · มนสากตะ · พรหมวิหาร 4 · โปกขรสาติ