ปาฏิกสูตร (ปาฏิกวรรค สูตรที่ ๑)
ว่าด้วยการที่ฤทธิ์/การบัญญัติกำเนิดโลก ไม่ใช่แก่นของพรหมจรรย์ พระพุทธเจ้า ตรัสที่ อนุปิยะ แคว้นมัลละ
เนื้อหา
- สุนักขัตตะ ลาออกจากสาวก โดยอ้างว่าพระพุทธเจ้าไม่ทรงทำ อิทธิปาฏิหาริย์ และไม่บัญญัติ อัคคัญญะ (ที่สุดเบื้องต้น) — ทรงชี้ว่ามิเคยรับปากจะทำ และสิ่งเหล่านั้นไม่ทำให้ถึงความสิ้นทุกข์
- ปาฏิกบุตร นักบวชเปลือยที่เวสาลี โอ้อวดจะแสดงฤทธิ์แข่ง แต่พอถึงเวลาจริงกลับ ลุกจากอาสนะมาเฝ้าไม่ได้ (เสียคำพูดต่อหน้าหมู่ชน)
แก่น
แก่นพระศาสนาอยู่ที่การปฏิบัติเพื่อพ้นทุกข์ ไม่ใช่การอวดฤทธิ์หรือทฤษฎีกำเนิดโลก (ย้ำจุดยืนเดียวกับ เกวัฏฏสูตร — ยกย่องอนุสาสนีปาฏิหาริย์)
ที่อ้างอิง
มมร เล่ม 15 (ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค) ข้อ 1– | ที.ปา. ๑๑
แหล่งสรุป: แหล่ง-ปาฏิกสูตร