อนุรุทธสังยุต
สังยุตว่าด้วยพระอนุรุทธะ (เอตทัคคะด้านทิพยจักษุ) กับ**สติปัฏฐาน 4** ที่เชตวัน สาวัตถี — 2 วรรค (SN 52)
รโหคตวรรค (วรรค 1)
- รโหคตสูตร 1–2 — พระอนุรุทธะหลีกเร้นคิดว่า “ผู้เจริญสติปัฏฐาน 4 ชื่อว่าปรารภทางสู่ความสิ้นทุกข์”; พระมหาโมคคัลลานะมาสนทนาขยายความ
- สุตนุสูตร · กัณฏกีสูตร 1–3 — ที่ฝั่งแม่น้ำสุตนุ / ป่ากัณฏกี: สนทนาเรื่องสติปัฏฐาน 4 กับพระสารีบุตร-มหาโมคคัลลานะ
- ตัณหักขยสูตร — เจริญสติปัฏฐาน 4 เพื่อความสิ้นตัณหา
- สลฬาคารสูตร — อุปมาเรือนยอด (สลฬาคาร) อาศัยเสา ฉันใด ผู้อาศัยศีล เจริญสติปัฏฐาน 4
- อัมพปาลิสูตร · คิลานสูตร — สติปัฏฐาน 4 (แม้ยามอาพาธ พระอนุรุทธะเวทนาไม่ครอบงำจิตเพราะตั้งมั่นในสติปัฏฐาน 4)
ทุติยวรรค (วรรค 2)
- สหัสสูตร เป็นต้น — พระอนุรุทธะปฏิญาณว่า เพราะเจริญสติปัฏฐาน 4 จึงระลึกชาติได้, รู้จุติ-อุปบัติของสัตว์ด้วยทิพยจักษุ (เห็นพันโลกธาตุ), และบรรลุอภิญญา/ทศพลญาณบางส่วน
ความสำคัญ: ยกพระอนุรุทธะเป็นตัวอย่างผลของสติปัฏฐาน 4 — ผู้เลิศทิพยจักษุได้อภิญญาเพราะหมั่นเจริญสติปัฏฐาน 4; โยงสติปัฏฐานสังยุต