อิทธิปาทสังยุต — ปาสาทกัมปนวรรค + อโยคุฬวรรค (วรรคที่ 2–3, จบ SN 51)
2 วรรคหลังของอิทธิปาทสังยุต — ขยายอิทธิบาท 4สู่ฤทธิ์และความสิ้นอาสวะ
ปาสาทกัมปนวรรค (วรรค 2) — ข้อ ๑๑๓๖–๑๒๐๔
- ปุพพสูตร — ก่อนตรัสรู้ ทรงพิจารณาอิทธิบาท 4 (สมุทัย/อัตถังคมะ/ปฏิปทา)
- มหัปผลสูตร · ฉันทสูตร — อิทธิบาทที่เจริญถูกวิธี (ไม่หย่อน-ไม่ตึง อาศัยฉันทะ ฯลฯ) มีผลมาก
- โมคคัลลานสูตร — พระมหาโมคคัลลานะใช้ฤทธิ์ (อิทธาภิสังขาร) เขย่าปราสาทมิคารมาตา (ปาสาท) ด้วยหัวแม่เท้า ให้ภิกษุที่ประมาทสังเวช — แสดงฤทธิ์มาแต่อิทธิบาท 4
- พราหมณสูตร · สมณพราหมณสูตร 1–2 · อภิญญาสูตร · เทสนาสูตร · วิภังคสูตร — สมณพราหมณ์ที่มีฤทธิ์/อภิญญาล้วนเพราะเจริญอิทธิบาท 4; วิภังคสูตรจำแนกอิทธิบาท 4 + ปธานสังขาร โดยพิสดาร
อโยคุฬวรรค (วรรค 3) — ข้อ ๑๒๐๕–๑๒๔๘
- มรรคสูตร — ก่อนตรัสรู้ ทรงดำริถึงทางเจริญอิทธิบาท
- อโยคุฬสูตร — อุปมา ก้อนเหล็กแดง (อโยคุฬ): เมื่อจิตหยั่งลงในกาย/กายหยั่งลงในจิต น้อมจิตด้วยสุขสัญญา-ลหุสัญญา กายย่อมเบาควรแก่การงาน เหาะไปได้ (มโนมยิทธิ); ดุจก้อนเหล็กเผาไฟร้อนย่อมเบา-อ่อน
- ผลสูตร 1–2 · ภิกขุสูตร · อานันทสูตร · โมคคัลลานสูตร · ตถาคตสูตร — อิทธิบาท 4 นำสู่ผล 2 (อนาคามี/อรหันต์), อภิญญา 6, และความเป็นพระตถาคต
ความสำคัญ: เชื่อม อิทธิบาท 4 → ฤทธิ์ (อิทธิวิธี/มโนมยิทธิ) → อภิญญา → ความสิ้นอาสวะ; ยกพระมหาโมคคัลลานะเป็นตัวอย่างผู้เลิศด้านฤทธิ์ — จบอิทธิปาทสังยุต (SN 51)