สรณคมน์ (Saraṇagamana) — การถึงที่พึ่ง
การประกาศตนถึงพระรัตนตรัย (พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์) เป็นสรณะ = ที่พึ่งที่ระลึก
รูปแบบในพระสูตร
ผู้ที่ได้ฟังธรรมแล้วเลื่อมใส มักกล่าวสำนวนปิดท้าย:
“ภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้งนัก เปรียบเหมือนหงายของที่คว่ำ เปิดของที่ปิด บอกทางแก่คนหลง… ข้าพระองค์ขอถึงพระโคดมผู้เจริญ พระธรรม และพระภิกษุสงฆ์ว่าเป็นสรณะ ขอทรงจำข้าพระองค์ว่าเป็นอุบาสกผู้ถึงสรณะตลอดชีวิต”
ความสำคัญ
- เป็นเครื่องหมายของการเป็น อุบาสก/อุบาสิกา อย่างเป็นทางการ
- ปรากฏปิดท้ายสูตรจำนวนมาก เช่นสาเลยยกสูตร, จูฬสาโรปมสูตร (ปิงคลโกจฉะ)
- มักมาคู่กับการสมาทานศีล 5