ภิกษุผู้มีทิฏฐิวิบัติ ยืนยันว่าธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสว่าเป็นอันตราย (กามคุณ) เสพแล้วไม่เป็นอันตราย เป็นต้นเหตุสำคัญในพระวินัย
- ถือทิฏฐิผิดว่า “กามทั้งหลายไม่เป็นอันตราย” ขัดต่อพระพุทธดำรัสโดยตรง
- สงฆ์สวดสมนุภาสน์ (ประกาศตักเตือน) ครบ 3 ครั้ง แต่ท่านยังไม่สละทิฏฐิ
- เรื่องของท่านปรากฏในmahavibhanga (มหาวิภังค์) และเป็นต้นบัญญัติสิกขาบทเกี่ยวกับทิฏฐิวิบัติในpacittiya-92 (ปาจิตตีย์ 92)
- thullananda (ภิกษุณีถุลลนันทา)ประพฤติตาม/สนับสนุนทิฏฐิลักษณะเดียวกัน
- เป็นอดีตพรานนกก่อนบวช (ตามอรรถกถา)
เรื่องของพระอริฏฐะเน้นอันตรายของทิฏฐิวิบัติที่ไม่ยอมรับการตักเตือนจากสงฆ์ โยงกับพระพุทธเจ้าทรงตรัสถามตัวท่านโดยตรงหลายครั้ง