พระอรหันต์ผู้ได้รับการยกย่องเป็นเอตทัคคะด้านปรารภความเพียร กุลบุตรผู้ปลีกวิเวกจนเท้าแตกเป็นบาดแผล เป็นต้นเหตุให้ทรงอนุญาตรองเท้า
- เดินจงกรมอย่างเพียรพยายามจนเท้าแตกเลือดออก สถานที่จงกรมเปื้อนเลือด
- ท่านคิดว่าตนเองปรารภความเพียรแล้วยังไม่บรรลุ จะลาสึก
- พระพุทธเจ้าทรงสอนด้วยอุปมาสายพิณว่า “ไม่ตึงเกินไป ไม่หย่อนเกินไป” จึงปรับวิริยะได้พอดีและบรรลุอรหัตผล
- เรื่องของท่านปรากฏในจัมมขันธกะของmahavagga (มหาวรรค) เป็นต้นบัญญัติให้ภิกษุสวมรองเท้า (เพราะเท้าท่านบอบบาง)
- บิดาของท่านคือมหาธนกุฏุมพีชื่อมหาธนวัณิช (ตามอรรถกถา ยังไม่ระบุชัดในพระบาลี)