ภิกษุผู้เชี่ยวชาญแสดงธรรม แต่มักมากในลาภและจีวร เป็นต้นบัญญัติสิกขาบทหลายข้อในเรื่องจีวรและลาภสักการะ
- ที่มา: บวชจากศากยตระกูล เป็นหนึ่งในภิกษุที่บวชราว 80,000 รูปจากศากย (ตามอรรถกถา มมร ล.3)
- ลักษณะ: มีความสามารถแสดงธรรมีกถา จนฆราวาสนิมนต์ไปแสดงธรรม แต่ใช้โอกาสนั้นขอจีวร ทวงค่าตอบแทน และก่อเรื่องเกี่ยวกับลาภ
- สิกขาบทที่เป็นต้นบัญญัติ (ในmahavibhanga (มหาวิภังค์)):
- ขอจีวรจากคหบดีที่ไม่ใช่ญาติ (เหตุต้นบัญญัติnissaggiya-pacittiya-30 (นิสสัคคิยปาจิตตีย์ 30))
- ทวงค่าจ้างจีวรจากเศรษฐีบุตรหลายครั้ง แม้จะได้รับไปแล้ว
- เรื่องการชิงจีวรคืนและจีวรส่วนเกิน
- โยงกับchabbaggi (พระฉัพพัคคีย์) ซึ่งเป็นอีกกลุ่มที่เป็นต้นบัญญัติในช่วงเดียวกัน
ref: มมร ล.3 ข้อ 19197–19296 (มหาวิภังค์)