อาภัสสรพรหม (Ābhassara) — พรหมผู้มีรัศมีแผ่ซ่าน
ชั้นรูปพรหมระดับสูงของทุติยฌานภูมิ (พรหมผู้เปล่งรัศมี) — มีอายุยืนยาวมาก
บทบาทในพระสูตร
- พรหมนิมันตนิกสูตร: เป็นกายพรหมที่สูงกว่าซึ่งพกพรหมไม่รู้ แต่พระพุทธเจ้าทรงรู้ — อรรถกถาว่าพกพรหมเคยจุติจากชั้นอาภัสสระลงมา แต่อยู่พรหมโลกนานจนลืม
- ปรากฏในเรื่องกำเนิดโลกใหม่ (อัคคัญญสูตร): เมื่อโลกพินาศแล้วก่อตัวใหม่ สัตว์จุติจากอาภัสสระลงมาเป็นมนุษย์ยุคต้น มีรัศมีในตัว ก่อนเสื่อมลงเพราะกินง้วนดิน
ที่ตั้งในภูมิ
อยู่เหนือชั้นปริตตาภา-อัปปมาณาภา (กลุ่ม “อาภา”) ในรูปพรหม — สูงกว่ามหาพรหม (ปฐมฌานภูมิที่พกพรหมสังกัด)