แหล่ง: จูฬเวทัลลสูตร (มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ สูตรที่ ๔๔)
- ที่มา:
raw/tipitaka/thaimm/vol-19.md ข้อ ๕๐๕–๕๑๓
- ฉบับ: มมร เล่ม 19 | ตำแหน่ง: จูฬยมกวรรค สูตรที่ 4
ใจความสำคัญ
- วิสาขอุบาสกถามพระธรรมทินนาภิกษุณีที่เวฬุวัน ราชคฤห์
- สักกายะ = อุปาทานขันธ์ 5; สมุทัย = ตัณหา 3; นิโรธ = ดับตัณหา; มรรค = อริยมรรค 8
- สักกายทิฏฐิ 20 (4 นัย × 5 ขันธ์); อุปาทาน = ฉันทราคะในขันธ์
- มรรค 8 ย่อในขันธ์ 3 (ศีล/สมาธิ/ปัญญา); สมาธิ = เอกัคคตา, นิมิต = สติปัฏฐาน 4, บริขาร = สัมมัปปธาน 4
- สังขาร 3 (กาย=ลมหายใจ, วจี=วิตกวิจาร, จิต=สัญญาเวทนา); นิโรธสมาบัติ ลำดับดับ-เกิด; ผัสสะ 3 เมื่อออก
- เวทนา 3 + อนุสัย (ราคา/ปฏิฆ/อวิชชา) ละด้วยฌาน; ส่วนเปรียบ วิชชา↔วิมุตติ↔นิพพาน
- พระพุทธเจ้าทรงรับรองคำตอบธรรมทินนาว่าตรงกับที่พระองค์จะตอบ
จุดเด่น
- ภิกษุณีแสดงธรรมลึกเทียบเท่าพระเถระ — ทรงยกย่องเป็นบัณฑิตมีปัญญามาก
- กรอบ “สักกายะ-สมุทัย-นิโรธ-มรรค” = อริยสัจ 4 ในมุมตัวตน
- คู่กับมหาเวทัลลสูตร (สูตรที่ 43)
โยงไปหน้า