อนัตตา (Anattā) — ความไม่ใช่ตัวตน
หนึ่งในไตรลักษณ์ (อนิจจัง / ทุกขัง / อนัตตา) — สรรพสิ่งโดยเฉพาะขันธ์ 5 ไม่ใช่ตัวตน ไม่ใช่ของเรา ไม่ใช่เรา
หลักวินิจฉัย “ไม่ใช่อัตตา”
จากจูฬสัจจกสูตร: ถ้าขันธ์เป็น “ตัวเรา” จริง ต้องบังคับบัญชาได้ (“จงเป็นอย่างนี้ อย่าเป็นอย่างนั้น”) — แต่บังคับไม่ได้ จึงไม่ใช่อัตตา
สูตรพิจารณามาตรฐาน: “สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์ สิ่งใดเป็นทุกข์มีความแปรปรวน ไม่ควรเห็นว่า นั่นของเรา เราเป็นนั่น นั่นเป็นตัวเรา”
รูปแบบสักกายทิฏฐิ (ความเห็นว่ามีตัวตน)
จากจูฬเวทัลลสูตร: ปุถุชนเห็นขันธ์แต่ละกองเป็นตัวตน 4 แบบ (เห็นรูปเป็นตน / ตนมีรูป / รูปในตน / ตนในรูป) × 5 ขันธ์ = สักกายทิฏฐิ 20
ที่ปรากฏเด่น
- คำสอนหลักที่พระอัสสชิสรุป: “ขันธ์ 5 ไม่เที่ยง ไม่ใช่ตัว” (จูฬสัจจกสูตร)
- มหาตัณหาสังขยสูตร: แม้วิญญาณก็ไม่ใช่อัตตาที่ยืนเที่ยง (หักทิฏฐิพระสาติ)
- “สพฺเพ ธมฺมา อนตฺตา — ธรรมทั้งปวงไม่ใช่ตัวตน”