แหล่ง: มหาโคปาลสูตร (มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ สูตรที่ ๓๓)
- ที่มา:
raw/tipitaka/thaimm/vol-19.md ข้อ ๓๘๓–๓๘๗
- ฉบับ: มหามกุฏราชวิทยาลัย (มมร) เล่ม 19
- ตำแหน่ง: มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ มหายมกวรรค สูตรที่ 3
ใจความสำคัญ
- พระพุทธเจ้าทรงแสดงที่เชตวัน สาวัตถี เปรียบภิกษุกับนายโคบาล มีองค์ 11
- ฝ่ายขาดองค์ 11 → “ไม่อาจรักษาฝูงโคให้เจริญ” = ภิกษุไม่เจริญในธรรมวินัย
- ฝ่ายมีองค์ 11 → ฝูงเจริญ = ภิกษุเจริญงอกงามไพบูลย์
- องค์ 11: รู้รูป(มหาภูตรูป 4+อุปาทายรูป) / ฉลาดลักษณะ(กรรมเป็นเครื่องหมาย) / เขี่ยไข่ขาง(ละอกุศลวิตก) / ปิดแผล(สำรวมอินทรีย์) / สุมควัน(แสดงธรรม) / รู้ท่า(คบพหูสูต) / รู้ดื่ม(ได้ปราโมทย์จากธรรม) / รู้ทาง(มรรค 8) / ฉลาดโคจร(สติปัฏฐาน 4) / รีดเหลือไว้(รู้ประมาณปัจจัย) / ปรนปรือโคจ่าฝูง(บูชาพระเถระด้วยเมตตา)
จุดเด่น
- เป็น “เช็คลิสต์สมรรถนะภิกษุ” 11 ข้อ ครบทั้งปริยัติ-ปฏิบัติ-ความเป็นอยู่-มารยาทหมู่
- ระบุชัด: สติปัฏฐาน 4 = โคจร (ที่หากิน) ของภิกษุ, มรรค 8 = ทาง
- คู่กับจูฬโคปาลสูตร (สูตรที่ 34)
โยงไปหน้า