สรุปแหล่ง: ปาฏิกสูตร

แหล่งต้นฉบับ: vol-15 หน้า 0002 (ข้อ 1) (หน้า 1–?, ข้อ 1–…) | ที.ปา. (ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค) เล่ม ๑๑
ที่อ้างอิง: พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค ปาฏิกสูตร (สูตรที่ ๑ ของวรรค)

ใจความสำคัญ

• พระพุทธเจ้า ประทับอนุปิยนิคม (อนุปิยะ) แคว้นมัลละ ตรัสแก่ปริพาชกภัคควโคตร
• เรื่อง สุนักขัตตลิจฉวีบุตร ที่ลาออกจากการเป็นสาวก เพราะ:
  1. พระพุทธเจ้า ไม่ทรงทำอิทธิปาฏิหาริย์ (อุตตริมนุสสธรรม) ให้ดู
  2. ไม่ทรงบัญญัติ “ที่สุดเบื้องต้น” (อัคคัญญะ — กำเนิดโลก)
     ทรงชี้ว่าพระองค์มิได้รับปากจะทำสิ่งเหล่านั้น และสิ่งเหล่านั้นไม่ใช่จุดหมายของพรหมจรรย์ (สอดคล้องท่าทีใน เกวัฏฏสูตร ที่ยกย่องอนุสาสนีปาฏิหาริย์)
• เรื่อง นักบวชเปลือยปาฏิกบุตร (ที่เวสาลี) ที่โอ้อวดว่าจะแสดงฤทธิ์แข่งกับพระพุทธเจ้า แต่เมื่อถึงคราวจริง ลุกจากอาสนะมาไม่ได้ → เป็นเครื่องแสดงความกลวงของการอวดฤทธิ์

หน้าที่ถูกแตะจากแหล่งนี้

ปาฏิกสูตร · สุนักขัตตะ · ปาฏิกบุตร · อนุปิยะ · ปาฏิหาริย์ 3