ทสุตตรสูตร

ทสุตตรสูตร (ปาฏิกวรรค สูตรที่ ๑๑ — สูตรสุดท้ายของทีฆนิกาย)

พระสารีบุตร ประมวลธรรมหมวด 1–10 อย่างเป็นระบบ (ที่ จัมปา) เพื่อปลดเปลื้องกิเลสและถึงนิพพาน

โครงสร้าง

แต่ละ “จำนวน” (1 ถึง 10) แสดงธรรมตาม 10 แง่:

1. มีอุปการะมาก 2. ควรเจริญ 3. ควรกำหนดรู้ 4. ควรละ 5. เป็นไปในส่วนเสื่อม 6. เป็นไปในส่วนวิเศษ 7. แทงตลอดได้ยาก 8. ควรให้เกิดขึ้น 9. ควรรู้ยิ่ง 10. ควรทำให้แจ้ง

ตัวอย่างหมวด 1: ความไม่ประมาท (อุปการะมาก) · กายคตาสติ (ควรเจริญ) · ผัสสะมีอาสวะ (ควรกำหนดรู้) · อัสมิมานะ (ควรละ) · อโยนิโส/โยนิโสมนสิการ (เสื่อม/วิเศษ) ฯลฯ

ความสำคัญ

คู่กับ สังคีติสูตร เป็น มาติกา จัดหมวดธรรม — ปิดท้ายทีฆนิกายด้วยการ “สรุปคำสอนทั้งหมดให้ทรงจำ-สังคายนาได้”

ที่อ้างอิง

มมร เล่ม 16 (ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค) ข้อ 364– | ที.ปา. ๑๑

แหล่งสรุป: แหล่ง-ทสุตตรสูตร