โพชฌงคสังยุต เปยยาลรวม (คังคา/อัปปมาท/พลกรณีย/เอสนา/โอฆ)

โพชฌงคสังยุต — เปยยาลรวม (วรรค 9–18)

รวม 10 วรรค/เปยยาลท้ายของโพชฌงคสังยุต ที่เป็นสูตรซ้ำแบบเปยยาล — โครงร่วมคือ “เจริญโพชฌงค์ 7 อันอาศัยวิเวก-วิราคะ-นิโรธ น้อมไปในการสละ” เปลี่ยนเฉพาะ อุปมา/หมวดธรรมที่ยกมาประกอบ

วรรค/เปยยาล	กรอบ/อุปมา
9 คังคาเปยยาล	แม่น้ำ 6 สายไหลไปสู่ทิศปราจีน-ลงสู่สมุทร ฉันใด — เจริญโพชฌงค์ 7 ย่อม**น้อม-โน้ม-โอนไปสู่[[nibbana (นิพพาน)
10 อัปปมาทวรรค	ความไม่ประมาทเป็นยอดกุศล (อุปมา: รอยเท้าช้าง · ยอดเรือน · กลิ่นจันทน์ · พระเจ้าจักรพรรดิ · แสงอาทิตย์) → ฐานของโพชฌงค์ 7
11 พลกรณียวรรค	งานที่ต้องใช้กำลังสำเร็จด้วยอาศัยแผ่นดิน ฉันใด — เจริญโพชฌงค์ 7 อาศัย[[sila (ศีล)
12 เอสนาวรรค	เจริญโพชฌงค์ 7 เพื่อรู้ยิ่ง/ละ: การแสวงหา 3 (กาม/ภพ/พรหมจรรย์) · มานะ · อาสวะ · ภพ · ทุกขตา 3 · ขีละ · มละ · นีฆะ · เวทนา · ตัณหา
13 โอฆวรรค	เจริญโพชฌงค์ 7 เพื่อละ: **[[ogha-4 (โอฆะ 4)
14 วรรคที่ 14	คังคาเปยยาล ด้วยสามารถราคะ (โพชฌงค์เพื่อกำจัดราคะ)
15 วรรคที่ 15	อัปปมาทวรรค ด้วยสามารถราคะ
16 วรรคที่ 16	พลกรณียวรรค ด้วยสามารถราคะ
17 เอสนาวรรคที่ 17	เอสนาวรรค ด้วยสามารถราคะ/โวสสัคคะ
18 วรรคที่ 18	โอฆวรรค ด้วยสามารถกำจัดราคะ-โทสะ-โมหะเป็นที่สุด

หมายเหตุ: ต้นฉบับมมร ระบุว่า “มรรคสังยุตใดขยายเนื้อความพิสดารแล้ว โพชฌงคสังยุตแม้นั้น พึงขยายเนื้อความให้พิสดาร” — แสดงว่าเปยยาลชุดนี้ใช้แม่แบบเดียวกับมัคคสังยุตเปยยาล เปลี่ยนเฉพาะ “มรรค 8” → “โพชฌงค์ 7”

ความสำคัญ: เปยยาลชุดนี้ (โดยเฉพาะ คังคา/อัปปมาท/พลกรณีย/เอสนา/โอฆ) เป็นแม่แบบที่ใช้ซ้ำกับทุกสังยุตในมหาวารวรรค — แสดงว่าโพธิปักขิยธรรมทุกหมวด (โพชฌงค์/มรรค/สติปัฏฐาน/อินทรีย์/พละ/อิทธิบาท) น้อมไปนิพพานและละกิเลสชุดเดียวกัน