สติปัฏฐานสังยุต — คังคาทิเปยยาล (วรรค 6)

วรรคสุดท้าย (วรรค 6) ของ สติปัฏฐานสังยุต (SN 47) — เปยยาลแบบย่อ ข้อ ๘๓๙–๘๔๒ ครบจบสังยุต เนื้อหาซ้ำโครงสร้างเดิมของมัคคสังยุตเปยยาล และโพชฌงคสังยุตเปยยาล — เปลี่ยนเฉพาะ “สติปัฏฐาน 4” แทน “มรรค 8” หรือ “โพชฌงค์ 7”

ข้อ	กรอบ/อุปมา
๘๓๙–๘๔๐	แม่น้ำคงคาไหลไปสู่ทิศปราจีน ฉันใด — ภิกษุเจริญสติปัฏฐาน 4 ย่อม **น้อมไปสู่[[nibbana (นิพพาน)
๘๔๑–๘๔๒	เจริญสติปัฏฐาน 4 เพื่อ **รู้ยิ่ง/กำหนดรู้/ละ [[samyojana-10 (สังโยชน์ 10)

หมายเหตุ: ข้อความ “สติปัฏฐานสังยุต พึงให้พิสดารเหมือนมัคคสังยุต” (ข้อ ๘๔๒) — หมายความว่าสูตรในวรรคนี้มี 12 สูตรเต็ม (6 อุปมาแม่น้ำ × 2 ชุด = 12) แต่ raw มมร แสดงไว้ย่อเพียง 4 ข้อ ผู้ศึกษาต้องขยายด้วยโครงของมัคคสังยุต

ความสำคัญ:

• วรรคนี้ปิดจบสติปัฏฐานสังยุตด้วยอุปมาแม่น้ำคงคา — เดียวกับที่ใช้ในมัคคสังยุต และโพชฌงคสังยุต — ย้ำแนวคิดว่าโพธิปักขิยธรรมทุกหมวดล้วน “น้อมไปนิพพาน” อย่างเดียวกัน
• สังโยชน์เบื้องสูง 5 (ข้อ ๘๔๑–๘๔๒) เป็นสิ่งที่อนาคามีมรรคจะตัดได้ — การเจริญสติปัฏฐาน 4 จนถึงขั้นนี้คือขั้นอรหัต