มัคคสังยุต — วรรคแก่น (วรรคที่ 2–5)
รวม 4 วรรคแก่นของมัคคสังยุต (วิหาร/มิจฉัตต/ปฏิปัตติ/อัญญติตถิย) — แต่ละวรรค 8–10 สูตร ขยายการเจริญมรรค 8
- วิหารวรรค (วรรค 2, ข้อ ๔๗–) — ธรรมเป็นเครื่องอยู่ของพระพุทธเจ้า/พระเสขะ คือการเจริญมรรค 8; ปริสุทธสูตร (มรรคบริสุทธิ์); กุกกุฏารามสูตร 1–3 (พระอานนท์–พระภัททะที่กุกกุฏาราม เมืองปาฏลีบุตร: พรหมจรรย์ = มรรค 8, นิพพาน = สิ้นราคะโทสะโมหะ)
- มิจฉัตตวรรค (วรรค 3) — มิจฉัตตะ 8 (มิจฉาทิฏฐิ→มิจฉาสมาธิ) เป็นทางผิด vs สัมมัตตะ 8 = มรรค 8 ทางถูก; อสัปปุริส (ผู้มีมิจฉัตตะ) vs สัปปุริส; กุมภสูตร (หม้อไม่มีที่รอง=ล้มง่าย เหมือนจิตไม่มีมรรค; มีที่รอง=ตั้งมั่น)
- ปฏิปัตติวรรค (วรรค 4) — มิจฉาปฏิปทา vs สัมมาปฏิปทา (= มรรค 8); สามัญญะ/พรหมัญญะ/พรหมจริยะ = มรรค 8 และผลของมัน (โสดาปัตติผล→อรหัตตผล)
- อัญญติตถิยวรรค (วรรค 5) — เมื่ออัญญเดียรถีย์ถามว่าประพฤติพรหมจรรย์ในสำนักพระสมณโคดมเพื่ออะไร พึงตอบว่า: เพื่อละราคะ · ละสังโยชน์ · ถอนอนุสัย · รอบรู้สังสารวัฏ · สิ้นอาสวะ · วิชชาวิมุตติ · ญาณทัสสนะ · อนุปาทาปรินิพพาน — ทั้งหมดมีมรรค 8 เป็นทางถึง
ความสำคัญ: ตอกย้ำว่าจุดหมายทุกแง่ (ละกิเลส/สิ้นอาสวะ/นิพพาน) มีมรรค 8 เป็นทางเดียว; แยกทางถูก (สัมมัตตะ) จากทางผิด (มิจฉัตตะ) ชัดเจน