พระเถระผู้มีนิสัยเรียกคนอื่นว่า “วสลี” (คนถ่อย/คนชั้นต่ำ) เป็นปกติ แม้กระทั่งเรียกนางเทพธิดา ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงอธิบายว่าเป็นวาสนาเก่าจากชาติก่อน ไม่ใช่ความดูถูก
- ในชาติก่อนๆ เกิดในวรรณะพราหมณ์มาหลายชาติ จึงติดวาสนาเรียกคนอื่นว่า “วสลี”
- พระพุทธเจ้าทรงชี้แจงแก่เหล่าภิกษุว่าเป็นวาสนา ไม่ใช่เจตนาดูหมิ่น
- เกี่ยวข้องกับเรื่องเภสัช (คิลานุปัฏฐาก/เภสัชชขันธกะ) ในmahavagga (มหาวรรค) — เป็นต้นเหตุบัญญัติสิกขาบทเกี่ยวกับการเก็บรักษาเภสัช (นิสสัคคิยปาจิตตีย์)
- เป็นพระอรหันต์ผู้ทรงอภิญญา (ตามอรรถกถา)
ปรากฏในพระวินัยทั้งด้านวาสนาและด้านเภสัช โยงกับmahavagga (มหาวรรค)และpacittiya-92 (ปาจิตตีย์ 92)