“ภิกษุพวก 17” กลุ่มภิกษุหนุ่มที่มักตกเป็นเหยื่อของchabbaggi (พระฉัพพัคคีย์) และเป็นต้นบัญญัติสิกขาบทบางข้อในพระวินัย
- ที่มา: ปรากฏในพระวินัยคู่กับฉัพพัคคีย์เสมอ มักเป็นฝ่ายถูกกระทำ — รายชื่อ 17 รูปไม่ปรากฏในที่ที่ตรวจสอบได้ในขั้นนี้ (ยังไม่ระบุที่มา)
- บทบาทหลัก: ถูกchabbaggi (พระฉัพพัคคีย์)แกล้ง ฉุดลาก จี้ หรือแย่งเสนาสนะ — เหตุการณ์เหล่านี้นำไปสู่การทูลถามและการบัญญัติสิกขาบทใหม่
- ตัวอย่างเรื่อง (มมร ล.2): ฉัพพัคคีย์จี้สัตตรสวัคคีย์ด้วยนิ้วมือจนหัวเราะ, ช่วยกันขึ้นทับ, ถูกฉุดลาก — เป็นต้นบัญญัติในหมวดอนาจาร
- ลักษณะ: เป็นภิกษุหนุ่มผู้ใคร่สิกขา ต่างจากฉัพพัคคีย์ที่เป็นอลัชชี — ปรากฏในพระวินัยmahavibhanga (มหาวิภังค์) และจุลวัคค์
- โยงกับchabbaggi (พระฉัพพัคคีย์) และพระพุทธเจ้าซึ่งทรงบัญญัติสิกขาบทภายหลังทรงทราบเหตุการณ์
ref: มมร ล.2 ข้อ 5632, 7428–7434, 10823; ล.3 (มหาวิภังค์)