แหล่ง: มหาธัมมสมาทานสูตร (มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ สูตรที่ ๔๖)
- ที่มา:
raw/tipitaka/thaimm/vol-19.md ข้อ ๕๒๐–๕๒๘+
- ฉบับ: มมร เล่ม 19 | ตำแหน่ง: จูฬยมกวรรค สูตรที่ 6
ใจความสำคัญ
- ปมเปิด: สัตว์อยากให้สิ่งดีเจริญ สิ่งไม่ดีเสื่อม แต่กลับตรงข้าม เพราะปุถุชนไม่รู้สิ่งควรเสพ/ไม่ควรเสพ
- ธรรมสมาทาน 4 (เหมือนจูฬฯ): ทุกข์→ทุกข์ / สุข→ทุกข์ / ทุกข์→สุข / สุข→สุข
- ปัจจัยชี้ขาด = รู้ตามจริง vs ไม่รู้ตามจริง — คนโง่เสพข้อให้ผลทุกข์โดยไม่งดเว้น → เสื่อม; คนมีปัญญางดเว้น เลือกข้อให้ผลสุข → เจริญ
- ตัวอย่างผูกกับอกุศลกรรมบถ 10 (ทำชั่วทั้งที่มีทุกข์/สุขเฉพาะหน้า → นรก)
จุดเด่น
- เน้น ปัญญารู้ตามจริงเป็นเครื่องตัดสิน การเลือกเสพ/เว้น ไม่ใช่ความรู้สึกขณะนั้น
- คู่กับจูฬธัมมสมาทานสูตร (สูตรที่ 45)
โยงไปหน้า