อังคุตตรนิกาย — จตุกกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ (วรรคที่ ๑–๕)

จตุตถปัณณาสก์แห่งอังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ครอบ 5 วรรค สูตรข้อ ๑๕๑–๒๐๐ มีเนื้อหาหนักทางภาวนาและวิภัชกรรม

วรรคสาระเด่น
อินทริยวรรค (ข้อ ๑๕๑–๑๖๐)อินทรีย์ ๔ (ศรัทธา-วิริยะ-สมาธิ-ปัญญา) · พละ ๔ (หลายสูตร: ศรัทธา-วิริยะ-สมาธิ-ปัญญา; ปัญญา-วิริยะ-กรรมไม่มีโทษ-สงเคราะห์) · กัปปสูตร (อสงไขย ๔ แห่งกัป)
ปฏิปทาวรรค (ข้อ ๑๖๑–๑๗๐)ปฏิปทา ๔ (ทุกขา/สุขา × ทันธา/ขิปปาภิญญา) · บุคคล ๔ ประเภทตามการปฏิบัติ
สัญเจตนิยวรรค (ข้อ ๑๗๑–๑๘๐)สัญเจตนา (เจตนา) ๔ ทาง · ตัณหาสูตร (ตัณหา ๔ ประเภท) · โยธาชีวสูตร
โยธาชีววรรค (ข้อ ๑๘๑–๑๙๐)บุคคลเปรียบโยธา (นักรบ) ๔ จำพวก · ปาฏิโภค
มหาวรรค (ข้อ ๑๙๑–๒๐๐)ทักขิณาวิสุทธิ ๔ · ตระกูลโภคะ ๔ ประเภท · บุคคล ๔ ตามการแสวงหาประโยชน์

เนื้อเด่น

  • อินทรีย์ ๔ และพละ ๔ (ข้อ ๑๕๑–๑๕๕ อินทริยวรรค): ชุดธรรมพื้นฐานเหมือนกัน — ศรัทธา วิริยะ สมาธิ ปัญญา แต่อินทรีย์เน้น “ความเป็นใหญ่” ในด้านนั้น ส่วนพละเน้น “ความไม่หวั่นไหว” ต่อสิ่งตรงข้าม; ยังมีพละชุดอื่น เช่น ปัญญา-วิริยะ-กรรมไม่มีโทษ-สงเคราะห์ (ข้อ ๑๕๓), สติ-สมาธิ-กรรมไม่มีโทษ-สงเคราะห์ (ข้อ ๑๕๔)

  • ปฏิปทา ๔ (ปฏิปทาวรรค): วิธีปฏิบัติ ๔ แบบตามคู่ “สุขา/ทุกขา” กับ “ขิปปาภิญญา/ทันธาภิญญา” — (๑) ทุกขาปฏิปทา ทันธาภิญญา ปฏิบัติยาก รู้ช้า (๒) ทุกขาปฏิปทา ขิปปาภิญญา ปฏิบัติยาก รู้เร็ว (๓) สุขาปฏิปทา ทันธาภิญญา ปฏิบัติสะดวก รู้ช้า (๔) สุขาปฏิปทา ขิปปาภิญญา ปฏิบัติสะดวก รู้เร็ว; ชุดนี้ซ้ำกับตติยปัณณาสก์เกสีวรรค แสดงว่าเป็นหลักที่สำคัญพอกล่าวซ้ำ

  • โยธาชีว (นักรบ) ๔ จำพวก (โยธาชีววรรค): เปรียบภิกษุกับนักรบ ๔ แบบตามการเผชิญ “ฝุ่น-ธง-เสียง-การประจัญ” (เห็นทุกข์/ได้ยิน/เข้าใกล้/เผชิญจริงแล้วย่อท้อหรืออดทน) — (เรื่องกรรม ๔ ประเภท ดำ-ขาว อยู่ในกรรมวรรค ข้อ ๒๓๒–๒๓๓ ของวรรคไม่สงเคราะห์)

  • ทักขิณาวิสุทธิ ๔ (มหาวรรค): ความบริสุทธิ์แห่งทักษิณาทาน — บริสุทธิ์ฝ่ายทายก / ฝ่ายปฏิคาหก / ทั้งสองฝ่าย / ไม่บริสุทธิ์ทั้งสองฝ่าย; เจตนาและศีลของผู้ให้-ผู้รับเป็นตัวกำหนดผล

ความสำคัญ: รวมหมวดภาวนาหลัก (อินทรีย์/พละ/ปฏิปทา ๔) กับหลักทาน (ทักขิณาวิสุทธิ ๔); อินทรีย์/พละ ๔ เป็นชุดธรรมเดียวกันในบริบทต่างกัน — “อินทรีย์” เน้นความเป็นใหญ่ “พละ” เน้นความไม่หวั่นไหว

โยงกับ: กรรม · นิพพาน · ทาน · ตติยปัณณาสก์ · เปยยาลรวม