นิพพาน (Nibbāna) — ความดับสนิทแห่งทุกข์
เป้าหมายสูงสุดของพระพุทธศาสนา = ความดับตัณหา/กิเลส/ทุกข์โดยสิ้นเชิง เป็น “ทุกขนิโรธ” ในอริยสัจข้อ 3 (อริยสัจ 4)
ลักษณะ
- เป็น อสังขตธรรม — ไม่ถูกปัจจัยปรุงแต่ง ไม่เกิด ไม่ดับ ไม่แปรปรวน (ต่างจากสังขตธรรมทั้งปวง)
- ในพรหมนิมันตนิกสูตร ทรงเรียกว่า “วิญญาณ อนิทัสสนะ อนันตะ มีรัศมีรอบด้าน” อันสัตว์เข้าถึงไม่ได้โดยความเป็นดิน-น้ำ-ไฟ-ลม-สัตว์-เทวดา-พรหม-สิ่งทั้งปวง = พ้นจากการยึด “สิ่งทั้งปวง”
- ในจูฬเวทัลลสูตร: นิพพานเป็น “ส่วนเปรียบของวิมุตติ” — พรหมจรรย์หยั่งลงในนิพพาน มีนิพพานเป็นที่สุด “ถามเลยนิพพานไม่ได้”
2 ระดับ (ตามที่นิยมจำแนก)
- สอุปาทิเสสนิพพาน — ดับกิเลสแล้ว แต่ยังมีขันธ์ (พระอรหันต์ที่ยังมีชีวิต)
- อนุปาทิเสสนิพพาน — ดับขันธ์ด้วย (ปรินิพพาน)
ความสัมพันธ์
- เข้าถึงด้วยอริยมรรคมีองค์ 8; เป็นผลของความสิ้นตัณหา (ตัณหักขยะ)
- ปลายทางของวิสุทธิ 7 (อนุปาทาปรินิพพาน)