สัมมัปปธานสังยุต + พลสังยุต (SN 49–50)
สองสังยุตสั้นในมหาวารวรรค — ทั้งคู่ย่อมาก (อรรถกถาว่า “พึงทำเปยยาลเหมือนมัคคสังยุต”) รวมในหน้าเดียว
สัมมัปปธานสังยุต (SN 49) — ข้อ ๑๐๙๐–๑๐๙๘
ว่าด้วย สัมมัปปธาน 4 (ความเพียรชอบ 4):
- สังวรปธาน — เพียรระวังอกุศลที่ยังไม่เกิด ไม่ให้เกิด
- ปหานปธาน — เพียรละอกุศลที่เกิดแล้ว
- ภาวนาปธาน — เพียรเจริญกุศลที่ยังไม่เกิด ให้เกิด
- อนุรักขนาปธาน — เพียรรักษากุศลที่เกิดแล้ว ให้เจริญยิ่ง
พลสังยุต (SN 50) — ข้อ ๑๐๙๙–๑๑๐๗
ว่าด้วย พละ 5 (กำลังที่ไม่หวั่นไหวด้วยธรรมตรงข้าม) = สัทธา · วิริยะ · สติ · สมาธิ · ปัญญา — องค์ธรรมเดียวกับอินทรีย์ 5 แต่เน้นแง่ “กำลัง”
โครงร่วมทั้งสองสังยุต: เจริญสัมมัปปธาน 4 / พละ 5 “อันอาศัยวิเวก-วิราคะ-นิโรธ น้อมไปในการสละ” + เปยยาลชุดเดียวกับมัคค (คังคา/อัปปมาท/พลกรณีย/เอสนา/โอฆ) — ดูแม่แบบเปยยาล
ความสำคัญ: สัมมัปปธาน 4 + พละ 5 เป็น 2 หมวดในโพธิปักขิยธรรม 37 — เนื้อหาซ้ำโครงมัคค/โพชฌงค์/อินทรีย์ ยืนยันว่าทุกหมวดน้อมไปนิพพาน