ปาสาทิกสูตร (ปาฏิกวรรค สูตรที่ ๖)

ว่าด้วย ธรรมวินัยที่ประกาศดีแล้ว และ สังฆสามัคคี พระพุทธเจ้า ปรารภการแตกแยกของนิครนถ์ (ที่เวธัญญาอัมพวัน สักกะ)

เหตุปรารภ

นิครนถนาฏบุตร (ผู้นำเชน) ถึงแก่กรรม → สาวกแตกเป็นสองพวกทะเลาะกัน → ชี้ให้เห็นว่าธรรมวินัยที่ “ประกาศไม่ดี (ทุรักขาตะ)” ย่อมแตกสลาย

วิเคราะห์ ธรรมวินัยตามคุณภาพ: ศาสดา(เป็น/ไม่เป็นสัมมาสัมพุทธะ) × ธรรม(ประกาศดี/ไม่ดี) × สาวก(ปฏิบัติชอบ/ไม่ชอบ) — ของพระพุทธเจ้าครบทุกด้าน
เน้น สังฆสามัคคี: ให้สาวกพร้อมเพรียงสังคายนา (ทบทวนคำสอนร่วมกัน) ไม่วิวาท เพื่อรักษาพรหมจรรย์ให้บริบูรณ์ยั่งยืน — โดยเฉพาะหลังศาสดาล่วงลับ
ย้ำท่าทีเรื่อง ไม่พยากรณ์

เหตุปรารภ (เชนแตกแยก) เดียวกับ สังคีติสูตร — ทั้งคู่เน้นการรวบรวม-รักษาคำสอนเป็นหมวดหมู่เพื่อความสามัคคี

มมร เล่ม 15 (ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค) ข้อ 94– | ที.ปา. ๑๑