สรุปแหล่ง: สังคีติสูตร

แหล่งต้นฉบับ: vol-16 หน้า 0158 (ข้อ 223) (หน้า ~?, ข้อ 221–…) | ที.ปา. ๑๑
ที่อ้างอิง: พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค, สังคีติสูตร (สูตรที่ ๑๐)

ใจความสำคัญ

ที่โรงอุพภตกะ (มณฑปใหม่) ของเจ้ามัลละ นคร ปาวา — ปรารภการที่ นิครนถนาฏบุตร (เชน) ล่วงลับแล้วสาวกแตกแยก (เหตุเดียวกับ ปาสาทิกสูตร)
พระสารีบุตร (ต่อหน้า พระพุทธเจ้า ผู้ทรงรับรอง) ประมวลธรรมเป็นหมวดตัวเลข 1 ถึง 10 (เอกกะ→ทสกะ) เช่น หมวด 1, หมวด 2 (เช่น สมถะ-วิปัสสนา), หมวด 3 (เช่น สิกขา 3/อกุศลมูล 3), หมวด 4 (อริยสัจ 4/สติปัฏฐาน 4), … ไปจนถึงหมวด 10
เป้าหมาย: ให้สงฆ์ “สังคายนา” (สวด/ทบทวนพร้อมกัน) ไม่แก่งแย่งกัน เพื่อรักษาพรหมจรรย์ให้ยั่งยืน

เป็น มาติกา (แม่บทจัดหมวดธรรม) ต้นแบบของการรวบรวมพระธรรม (เชิงอภิธรรม) และต้นแบบของ “การสังคายนา”