อานาปานสติสูตร (Ānāpānasati Sutta)

พระพุทธเจ้าทรงแสดงในวันมหาปวารณา (เพ็ญเดือน 12) ณ ปราสาทของอุบาสิกาวิสาขามิคารมารดา บุพพาราม สาวัตถี — ต่อหน้าพระสาวกเถระผู้มีชื่อเสียงมากมาย เช่น พระสารีบุตร พระมหาโมคคัลลานะ พระมหากัสสปะ พระอานนท์ และพระเถระอื่นๆ — ว่าด้วยอานาปานสติ 16 ขั้น ที่นำสู่สติปัฏฐาน 4 → โพชฌงค์ 7 → วิชชาและวิมุตติ

บริบท

  • วันอุโบสถ 15 ค่ำ วันปวารณา พระองค์ทรงประทับกลางแจ้งกับภิกษุสงฆ์ที่เงียบสงบ ทรงชมว่าภิกษุสงฆ์นี้เป็นเนื้อนาบุญของโลก และทรงพบว่ามีพระอรหันต์ พระอนาคามี พระสกทาคามี พระโสดาบัน และผู้เจริญโพธิปักขิยธรรมต่างๆ รวมอยู่ด้วย

อานาปานสติ 16 ขั้น

แบ่งเป็น 4 หมวดตามsatipatthana-4 (สติปัฏฐาน 4):

หมวดกาย (4 ขั้น)

  • รู้ชัดลมหายใจยาว-สั้น
  • กำหนดรู้กองลมทั้งปวง (กายสังขาร)
  • ระงับกายสังขาร

หมวดเวทนา (4 ขั้น)

  • กำหนดรู้ปีติ / สุข / จิตตสังขาร / ระงับจิตตสังขาร

หมวดจิต (4 ขั้น)

  • กำหนดรู้จิต / ทำจิตให้ร่าเริง / ตั้งจิตมั่น / เปลื้องจิต

หมวดธรรม (4 ขั้น)

  • ตามพิจารณาความไม่เที่ยง / ความคลายกำหนัด / ความดับกิเลส / ความสละคืน

ลำดับผล

  • อานาปานสติ 16 ขั้น → สติปัฏฐาน 4 บริบูรณ์
  • สติปัฏฐาน 4 → โพชฌงค์ 7 บริบูรณ์ (ลำดับ: สติ → ธัมมวิจย → วิริย → ปีติ → ปัสสัทธิ → สมาธิ → อุเบกขา)
  • โพชฌงค์ 7 → วิชชาและวิมุตติ บริบูรณ์

ความสำคัญ