สฬายตนสังยุต — ชาติธรรมวรรค (วรรคที่ 4)
วรรคที่ 4 ของสฬายตนสังยุต ที่สาวัตถี — 10 สูตร แสดงว่าอายตนะทั้งปวง (ภายใน+ภายนอก) มีสภาพ 10 อย่างเป็นธรรมดา จึงควรเบื่อหน่าย
แต่ละสูตรเปลี่ยน “สภาพ” ที่อายตนะมีเป็นธรรมดา:
| # | สูตร | อายตนะมี…เป็นธรรมดา |
|---|---|---|
| 1 | ชาติธรรมสูตร | ความเกิด (ชาติ) |
| 2 | ชราธรรมสูตร | ความแก่ (ชรา) |
| 3 | พยาธิธรรมสูตร | ความเจ็บไข้ (พยาธิ) |
| 4 | มรณธรรมสูตร | ความตาย (มรณะ) |
| 5 | โสกธรรมสูตร | ความโศก (โสกะ) |
| 6 | สังกิเลสธรรมสูตร | ความเศร้าหมอง (สังกิเลส) |
| 7 | ขยธรรมสูตร | ความสิ้นไป (ขยะ) |
| 8 | วยธรรมสูตร | ความเสื่อม (วยะ) |
| 9 | สมุทยธรรมสูตร | ความเกิดขึ้น (สมุทัย) |
| 10 | นิโรธธรรมสูตร | ความดับ (นิโรธ) |
ความสำคัญ: ขยายชรา-มรณะ-โศก-เสื่อม มาจับอายตนะ 6 โดยตรง → อริยสาวกเห็นแล้วเบื่อหน่าย หลุดพ้น (โยงอนิจจวรรค ที่ตามมา)