เวทนาสังยุต — อัฏฐสตปริยายวรรค (วรรคที่ 3, จบเวทนาสังยุต)
วรรคสุดท้ายของเวทนาสังยุต — 11 สูตร มีสิวกสูตร (เวทนาไม่ได้เกิดจากกรรมเก่าทั้งหมด) และอัฏฐสตปริยายสูตร (เวทนา 108)
- สิวกสูตร — โมฬิยสีวกปริพาชกถามว่า “เวทนาทั้งปวงเกิดเพราะกรรมที่ทำไว้ปางก่อน (ปุพเพกตเหตุ) จริงหรือ?” → ทรงปฏิเสธ: เวทนาเกิดจาก 8 เหตุ คือ (1) ดี (น้ำดี) (2) เสมหะ (3) ลม (4) สันนิบาต (ทั้งสามรวมกัน) (5) เปลี่ยนฤดู (6) รักษาตัวไม่สม่ำเสมอ (7) ถูกทำร้าย (โอปักกมิกะ) (8) กรรมวิบาก — ผู้กล่าวว่าทุกอย่างมาจากกรรมเก่าอย่างเดียวจึงผิด (โยงนิยาม 5 — กรรมเป็นเพียงหนึ่งปัจจัย)
- อัฏฐสตปริยายสูตร — ทรงแสดงเวทนา โดยปริยาย 108: เวทนา 2 · 3 · 5 · 6 · 18 · 36 · 108 (เช่น 18 = โสมนัส-โทมนัส-อุเบกขา × อายตนะ 6; 36 = 18 อาศัยเรือน (สามิส) + 18 อาศัยเนกขัมมะ (นิรามิส); 108 = 36 × 3 กาล)
- ภิกขุสูตร · ปุพพสูตร · ญาณสูตร — ก่อนตรัสรู้/หลังตรัสรู้ ทรงพิจารณาเวทนาด้วย สมุทัย-อัตถังคมะ-อัสสาทะ-อาทีนวะ-นิสสรณะ → ญาณทัสสนะเกิด
- สมณพราหมณสูตร 1–3 — สมณพราหมณ์ที่ไม่รู้เวทนา-สมุทัย-นิโรธ-ปฏิปทาตามจริง ไม่ควรยกย่องว่าเป็นสมณะแท้; ที่รู้ จึงควร
- สุทธิกสูตร — แสดงเวทนา 3 ล้วนๆ
- นิรามิสสูตร — จำแนก ปีติ · สุข · อุเบกขา · วิโมกข์ เป็น 3 ชั้น: มีอามิส (สามิส) อาศัยกามคุณ · ไม่มีอามิส (นิรามิส) อาศัยฌาน · ไม่มีอามิสยิ่งกว่า (นิรามิสตร) ของพระขีณาสพ
ความสำคัญ: สิวกสูตร เป็นหลักสำคัญกันมิจฉาทิฏฐิว่าทุกสิ่งมาจากกรรมเก่า (ปุพเพกตเหตุวาท) — กรรมเป็นเพียง 1 ใน 8 เหตุของเวทนา; โยงกรรมและมิจฉาทิฏฐิ — จบเวทนาสังยุต (3 วรรค: สคาถ·รโหคต·อัฏฐสตปริยาย)