เข้าพรรษา (Vassūpanāyikā — การเข้าจำพรรษา) คือการที่ภิกษุอธิษฐานอยู่ประจำ ณ อาวาสเดียวตลอด 3 เดือนฤดูฝน ไม่จาริกไปค้างที่อื่น. ระเบียบอยู่ในวัสสูปนายิกขันธกะของmahavagga (มหาวรรค) — ทรงบัญญัติเพราะชาวบ้านติเตียนภิกษุที่จาริกเหยียบข้าวกล้าและสัตว์เล็กในหน้าฝน.
- มี 2 ช่วง: ปุริมพรรษา (เข้าแรม 1 ค่ำ เดือน 8) และ ปัจฉิมพรรษา (เดือน 9 สำหรับผู้ติดธุระ)
- ระหว่างพรรษาออกค้างแรมที่อื่นได้ไม่เกิน 7 วันด้วยเหตุอันควร (สัตตาหกรณียะ)
- ภิกษุณีไม่พึงจำพรรษาในอาวาสที่ไม่มีภิกษุ (ครุธรรมข้อ 2 ดูgarudhamma-8 (ครุธรรม 8))
- ออกพรรษาแล้วทำpavarana (ปวารณา) และเป็นเงื่อนเวลาของการกรานkathina (กฐิน)