ความเป็นพระอรหันต์ — ภาวะที่อาสวะสิ้นสุดโดยสมบูรณ์ บรรลุที่สุดแห่งพรหมจรรย์ ไม่มีชาติใหม่
- ขั้นสูงสุดของ ariya-puggala-4 (อริยบุคคล 4): โสดาบัน → สกทาคามี → อนาคามี → อรหันต์; พระอรหันต์ละสังโยชน์ได้ครบทั้ง 10
- สูตรปฏิญาณ ที่ปรากฏบ่อยในพระสูตร: “ชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์อยู่จบแล้ว กิจที่ควรทำทำเสร็จแล้ว กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้ไม่มีอีก” — สูตรปฏิญาณนี้เป็นเครื่องหมายการบรรลุอรหัตในพระสูตรทั่วไป
- สิ่งที่ละได้: อาสวะ 3 (กามาสวะ ภวาสวะ อวิชชาสวะ) / อาสวะ 4 (รวมทิฏฐาสวะ); สังโยชน์เบื้องสูง (orambhagiya-samyojana-5 (สังโยชน์เบื้องต่ำ 5)) + เบื้องต่ำทั้งหมด; มานะ (mana (มานะ)) สิ้นสุดที่อรหัตตมรรค
- นิพพานปัจจุบัน: พระอรหันต์ดับทุกข์ได้ในชาตินี้ (nibbana (นิพพาน)); เมื่อปรินิพพานเรียก อนุปาทาปรินิพพาน
- สิ้นอุปธิ: (upadhi (อุปธิ)) ไม่มีสิ่งค้ำจุนชาติใหม่ — ต่างจากอนาคามีที่ยังมีภวาสวะเหลือ
โยง: ariya-puggala-4 (อริยบุคคล 4) · nibbana (นิพพาน) · ariyasacca-4 (อริยสัจ 4) · ariya-magga-8 (อริยมรรคมีองค์ 8) · vijja-3 (วิชชา 3) · pacchima-vaca (ปัจฉิมวาจา)