มิจฉาทิฏฐิ (Micchādiṭṭhi) — ความเห็นผิด
ความเห็นที่คลาดเคลื่อนจากความจริง ตรงข้ามกับสัมมาทิฏฐิ — เป็นข้อที่ 10 (มโนกรรม) ของอกุศลกรรมบถ 10
รูปแบบพื้นฐาน (นัตถิกทิฏฐิ)
ความเห็นปฏิเสธผลกรรม-โลกหน้า ที่ระบุในสาเลยยกสูตร:
“ทานที่ให้แล้วไม่มีผล, การบูชาไม่มีผล, ผลวิบากของกรรมดี-ชั่วไม่มี, โลกนี้-โลกหน้าไม่มี, มารดา-บิดาไม่มีคุณ, สัตว์ผุดเกิดไม่มี, สมณพราหมณ์ผู้รู้แจ้งโลกนี้-โลกหน้าไม่มี”
ประเภทใหญ่ (จากทิฏฐิ 62)
- สัสสตทิฏฐิ — เห็นว่าเที่ยง (เช่นพกพรหมเห็นพรหมโลกเที่ยง ในพรหมนิมันตนิกสูตร)
- อุจเฉททิฏฐิ — เห็นว่าขาดสูญ
- นัตถิกทิฏฐิ — เห็นว่าไม่มีผลกรรม
- ทิฏฐิว่าวิญญาณเที่ยงเวียนว่าย (เช่นพระสาติ ในมหาตัณหาสังขยสูตร)
ความสำคัญ
- เป็นรากของอกุศลทั้งหลาย และนำสู่ทุคติ — ละมิจฉาทิฏฐิเป็นเงื่อนสำคัญของกุศลกรรมบถ