พระเทวทัต (Devadatta)
พระภิกษุผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของพระพุทธเจ้า บวชแล้วได้สมาบัติและฤทธิ์ แต่เกิดมิจฉาทิฏฐิ ยุยงให้สงฆ์แตกกัน (สังฆเภท) และพยายามทำร้ายพระพุทธเจ้า (โลหิตุปบาท — ทำพระโลหิตให้ห้อ) — เป็นเหตุของ อนันตริยกรรม
ใน มหาสาโรปมสูตร พระพุทธเจ้าทรงปรารภพระเทวทัตหลังหลีกไปไม่นาน → สอนว่าการบวชที่หยุดอยู่ที่ลาภสักการะ/ศีล/สมาธิ/ญาณ เป็นเพียง “กิ่ง/สะเก็ด/เปลือก/กระพี้” ไม่ใช่ “แก่น” (เจโตวิมุติอันไม่กำเริบ)
ที่อ้างอิง
มมร เล่ม 18 ข้อ ๓๔๗ (มหาสาโรปมสูตร)