แหล่ง: มหาโคสิงคสาลสูตร (มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ สูตรที่ ๓๒)
- ที่มา:
raw/tipitaka/thaimm/vol-19.md ข้อ ๓๖๙–๓๘๒
- ฉบับ: มหามกุฏราชวิทยาลัย (มมร) เล่ม 19
- ตำแหน่ง: มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ มหายมกวรรค สูตรที่ 2
ใจความสำคัญ
- ที่ป่าโคสิงคสาลวันราตรีงาม พระสารีบุตรถามวงพระเถระว่า “ป่านี้พึงงามด้วยภิกษุเช่นไร”
- แต่ละรูปตอบตามความถนัด: อานนท์=พหูสูต, เรวตะ=วิเวก/สมถะ-วิปัสสนา, อนุรุทธะ=ทิพยจักษุ, มหากัสสปะ=ธุดงค์+มักน้อยสันโดษ, โมคคัลลานะ=สนทนาอภิธรรม, สารีบุตร=วสีในวิหารสมาบัติ (อุปมาหีบผ้าพระราชา)
- ไปเฝ้าพระพุทธเจ้า ทรงรับรองว่า “ทุกคำเป็นสุภาษิตโดยปริยาย”
- ทรงเพิ่มคำตอบของพระองค์: ภิกษุนั่งอธิษฐานบัลลังก์ “จิตยังไม่สิ้นอาสวะ จักไม่ลุก” = ความเพียรเด็ดเดี่ยวเพื่อสิ้นอาสวะ
จุดเด่น
- รวมพระมหาสาวก 6 รูปในวงสนทนาเดียว แสดงคุณสมบัติเด่นของแต่ละรูป
- พระพุทธเจ้าไม่ตัดสินว่าใครถูกผิด แต่ยกความเพียรเพื่อวิมุตติเป็นยอด
- คู่กับจูฬโคสิงคสาลสูตร (สูตรที่ 31)
โยงไปหน้า