โมคคัลลานสังยุต (SN 40)

สังยุตที่ 6 ในสังยุตตนิกาย — 11 สูตร เล่าโดยพระมหาโมคคัลลานะ แก่ภิกษุสงฆ์ที่สาวัตถี (พระวิหารเชตวัน) ว่าด้วยประสบการณ์การเข้าสมาบัติและการสอนธรรมแก่เทวดา


สูตร 1–9: แบบแผนฌานปัญหา

สูตรที่ 1–9 มีโครงสร้างเดียวกัน: พระมหาโมคคัลลานะหลีกเร้นแล้วเข้า[ฌานชั้นนั้น] แต่ยังมีสัญญามนสิการที่ไม่สงบรบกวน → พระพุทธเจ้าเสด็จมาด้วยพระฤทธิ์ ตรัสกระตุ้นว่า “โมคคัลลานะ จงดำรงจิตไว้ [ในฌานนั้น] จงทำจิตให้เป็นธรรมเอกผุดขึ้น จงตั้งมั่น” → สำเร็จสมาบัติมั่นคง → ท้ายสูตรโมคคัลลานะกล่าวว่า “ผู้ที่ควรเรียกว่าสาวกอันพระศาสดาทรงอนุเคราะห์แล้ว ถึงความเป็นผู้รู้ยิ่งใหญ่ คือเรานี่แหละ”

ลำดับชื่อสูตรฌานสิ่งรบกวน
1สวิตักกปัญหาสูตรปฐมฌาน (มีวิตกวิจาร)สัญญาเกี่ยวกับกาม
2อวิตักกปัญหาสูตรทุติยฌาน (ไม่มีวิตกวิจาร)สัญญาเกี่ยวกับวิตก
3สุขปัญหาสูตรตติยฌาน (เสวยสุขด้วยนามกาย)สัญญาเกี่ยวกับปีติ
4อุเปกขาปัญหาสูตรจตุตถฌาน (ไม่มีทุกข์สุข)สัญญาเกี่ยวกับสุข
5อากาสานัญจายตนฌานปัญหาสูตร[[arupa-jhana-4 (อรูปฌาน 4)อากาสานัญจายตนฌาน]]
6วิญญาณัญจายตนปัญหาสูตรวิญญาณัญจายตนฌานสัญญาในอากาสานัญจายตนะ
7อากิญจัญญายตนฌานปัญหาสูตรอากิญจัญญายตนฌานสัญญาในวิญญาณัญจายตนะ
8เนวสัญญานาสัญญายตนฌานปัญหาสูตรเนวสัญญานาสัญญายตนฌานสัญญาในอากิญจัญญายตนะ
9อนิมิตตปัญหาสูตรอนิมิตตเจโตสมาธิวิญญาณซ่านไปตามอนิมิต
  • อนิมิตตปัญหาสูตร (ข้อ ๕๒๓–๕๒๔) — ท้ายสูตรโมคคัลลานะเหาะไปดาวดึงส์แล้ว ท้าวสักกะกับเทวดา ๕๐๐ มาเข้าเฝ้า โมคคัลลานะกล่าวถึงอานิสงส์การถึงพระพุทธ-ธรรม-สงฆ์เป็นสรณะ (เนื้อหาส่วนนี้ต่อเนื่องเข้าสูตร 10)

สูตร 10–11: โมคคัลลานะสอนเทวดา

สักกสูตร (ข้อ ๕๒๕–๕๓๕) — โมคคัลลานะเหาะไปดาวดึงส์ สอนท้าวสักกะจอมเทพซ้ำ ๆ หลายรอบ ด้วยบริษัทเพิ่มขึ้นทีละระลอก (๕๐๐ / ๖๐๐ / ๗๐๐ / ๘๐๐ / ๘๔,๐๐๐ องค์) เนื้อหา 2 ชุดสลับกัน:

  • ชุดที่ 1 — ชักชวนถึงพระพุทธ-ธรรม-สงฆ์เป็นสรณะ → ผลให้เข้าถึงสุคติ
  • ชุดที่ 2 — ชักชวนให้ประกอบด้วยโสตาปัตติยังคะ 4 (อเวจจปสาท = เลื่อมใสไม่หวั่นไหวในพระพุทธเจ้า / พระธรรม / พระสงฆ์ + ศีลที่พระอริยเจ้าใคร่) → ผลให้ครอบงำเทวดาพวกอื่นด้วย 10 ฐานะ (อายุ วรรณะ สุข ยศ ความเป็นใหญ่ รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ อันเป็นทิพย์)

จันทนสูตร (ข้อ ๕๓๖) — โมคคัลลานะสอนเทวดาในชั้นต่าง ๆ (จันทน-สุยาม-สันตุสิต-สุนิมมิต-วสวัตตีเทพบุตร) เนื้อหาเดียวกับสักกสูตร (ย่อด้วย เปยยาล)


ความสำคัญ:

  • สังยุตนี้แสดงกระบวนการฝึกสมาธิชั้นสูงว่าแม้ผู้มีฤทธิ์เช่นโมคคัลลานะก็ยังต้องอาศัยการชี้แนะของพระพุทธเจ้าเพื่อตั้งมั่นในแต่ละสมาบัติ
  • โยงหลักธรรมรูปฌาน 4อรูปฌาน 4–อนิมิตตเจโตสมาธิ ไว้ในบริบทผู้ปฏิบัติจริง
  • สูตร 10–11 เชื่อมฤทธิ์ของโมคคัลลานะเข้ากับบทบาทครู/ผู้แสดงธรรมแก่เทวดา โดยเน้นโสตาปัตติยังคะเป็นแก่นสาร