สัสสตทิฏฐิ (sassatadiṭṭhi) คือความเห็นผิดว่าอัตตา/โลกเที่ยงแท้ยั่งยืน — เป็นหนึ่งในทิฏฐิสุดโต่งสองขั้ว (antā) ที่พระตถาคตไม่ทรงเอียงเข้าหา
- นิยาม: เชื่อว่ามีตัวตน/โลก ซึ่งดำรงอยู่อย่างเที่ยงแท้ ไม่เปลี่ยนแปลง ไม่สูญสลาย
- คู่ตรงข้าม: อุจเฉททิฏฐิ (ความเห็นว่าขาดสูญ ตายแล้วสูญ)
- พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฏิจจสมุปบาทเป็นสายกลาง (majjhimā paṭipadā) ที่ไม่ตกขั้วทั้งสอง — สิ่งที่เกิดจากปัจจัยไม่เที่ยง แต่ก็ไม่ใช่ขาดสูญสนิท เพราะมีกรรมและวิบาก
- สัสสตทิฏฐิมักเชื่อมกับความยึดมั่นในตัวตน (สักกายทิฏฐิ) และบางรูปแบบของทิฏฐิ 62
- ดูบริบทกว้าง: สัมมาทิฏฐิ, มัชฌิมาปฏิปทา