อุจเฉททิฏฐิ (ucchedadiṭṭhi) คือความเห็นผิดว่าตายแล้วขาดสูญ — เป็นหนึ่งในทิฏฐิสุดโต่งสองขั้วที่พระตถาคตไม่ทรงเอียงเข้าหา

  • นิยาม: เชื่อว่าเมื่อตายแล้วอัตตา/สัตว์ดับสูญสนิท ไม่มีภพหน้า ไม่มีผลของกรรม
  • คู่ตรงข้าม: สัสสตทิฏฐิ (ความเห็นว่าเที่ยง)
  • ทั้งสองเป็น antā (ขั้วสุดโต่ง) — พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฏิจจสมุปบาทเป็นทางสายกลาง: สิ่งที่เกิดจากปัจจัยมีอยู่จริง แต่ไม่เที่ยง และไม่ขาดสูญสนิทเพราะกรรมส่งผล
  • ในครูทั้ง 6 บางสำนักมีแนวคิดใกล้เคียงอุจเฉทวาท (ไม่มีกรรม ไม่มีผล)
  • ดูบริบทกว้าง: สัมมาทิฏฐิ, ทิฏฐิ 62