สังโยชน์ (saṃyojana) คือกิเลสที่ผูกมัดสัตว์ไว้ในวัฏสงสาร มี 10 ประการ แบ่งเป็นเบื้องต่ำ 5 และเบื้องสูง 5 — ใช้เป็นเกณฑ์วัดขั้นอริยบุคคล
สังโยชน์เบื้องต่ำ (orambhāgiya) 5:
- สักกายทิฏฐิ — ความเห็นว่ามีตน
- วิจิกิจฉา — ความลังเลสงสัย (ในพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ และปฏิปทา)
- สีลัพพตปรามาส — ความถือมั่นศีลพรต (คิดว่าบริสุทธิ์ได้ด้วยศีลและพรตเพียงอย่างเดียว)
- กามราคะ — ความยินดีในกามคุณ
- พยาบาท — ความขัดเคืองใจ
สังโยชน์เบื้องสูง (uddhambhāgiya) 5:
- รูปราคะ — ความยินดีในรูปภพ
- อรูปราคะ — ความยินดีในอรูปภพ
- มานะ — ความถือตัว (เปรียบเทียบตนกับผู้อื่น)
- อุทธัจจะ — ความฟุ้งซ่าน
- อวิชชา — ความไม่รู้ตามจริง
ระดับการละ (โยงกับอริยบุคคล 4):
- โสดาบัน: ละสังโยชน์ 3 ข้อแรก
- อนาคามี: ละสังโยชน์เบื้องต่ำ 5 ทั้งหมด
- พระอรหันต์: ละสังโยชน์ทั้ง 10