แหล่ง: พรหมนิมันตนิกสูตร (มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ สูตรที่ ๔๙)

ใจความสำคัญ

พกพรหมเกิดสัสสตทิฏฐิ (“พรหมสถานเที่ยง ไม่จุติ ไม่มีทางออกอื่นที่ยิ่งกว่า”) → พระพุทธเจ้าเสด็จไปหัก ที่สุภควัน อุกกัฏฐา
ทรงชี้ว่าพกพรหมตกอวิชชา; มารเข้าสิงพรหมปาริสัชชะห้ามทรงคัดค้าน → ตรัส “เรารู้จักท่าน ท่านคือมาร”
ทรงรู้กายพรหมที่สูงกว่า (อาภัสสระ/สุภกิณหะ/เวหัปผละ/อภิภู) ที่พกพรหมไม่รู้; รู้ยิ่งสิ่งทั้งปวงโดยไม่ยึดถือ → รู้นิพพานที่พ้น “สิ่งทั้งปวง”
ประลองฤทธิ์ซ่อนตัว: พกพรหมซ่อนจากพระองค์ไม่ได้ พระองค์ซ่อนจากพรหมได้
มารห้ามแสดงธรรมอีก → ทรงยืนยันว่าสิ้นอาสวะแล้ว จะแสดงหรือไม่ก็เป็นเช่นนั้น