สักกายทิฏฐิ (sakkāyadiṭṭhi)
ความเห็นว่ามีตัวตน — ยึดขันธ์ 5ว่าเป็นตน/ของตน เป็นทิฏฐิผิดข้อพื้นฐานที่ผูกสัตว์ไว้ในสังสาร
- เกิดจากการตามเห็นขันธ์ 5 ด้วยอาการ 4 ต่อกอง: เห็นขันธ์เป็นตน / ตนมีขันธ์ / ขันธ์ในตน / ตนในขันธ์ → รวม ๒๐ (สักกายทิฏฐิ 20)
- เป็น สังโยชน์ข้อที่ 1 (เบื้องต่ำ) — พระโสดาบันละได้เด็ดขาดเป็นข้อแรก
- ตรงข้ามกับการเห็นตามอนัตตา — อริยสาวกผู้สดับไม่ยึดขันธ์เป็นตน จึงไม่ป่วยใจแม้กายป่วย (ดูนกุลปิตุสูตร)
- ปุถุชนมีสักกายทิฏฐิจึงสะดุ้งหวั่นไหวเมื่อขันธ์แปรปรวน (ความสะดุ้งเพราะยึดมั่น)